Postduivenvereniging PV de Pelikaan

Na een weekje afwezigheid, wegens de uitgestelde vluchten van vorige week naar de zondag waardoor onze vereniging geen concours heeft dus ook geen verslag, zijn we weer terug. Dit keer met een verslag van 2 vluchten: de jonge duivenvlucht vanaf Morlincourt (nabij Noyon) in Frankrijk (ca. 380km) waarbij de duiven om 8.30 uur het luchtruim konden kiezen en de tweede officiële vlucht voor de natour dit keer, na een aantal wijzigingen van losplaatsen wegens de hoge temperaturen in de afgelopen periode, vanaf het noord Belgie gelegen Geel (ca. 155km). Hier konden de duiven (oud en jong) om 8.50 uur worden gelost.

Afgelopen zaterdag (8 augustus) stonden er wederom 2 vluchten op het programma. Dit zal trouwens de resterende weken van dit seizoen ook zo zijn. Alleen op de laatste zaterdag (12 september) na dan is er alleen een donderdag inkorving voor de natour als afsluitende vlucht voor dit seizoen. Maar zover zijn we nog niet al is dit alweer over 5 weken!!

Dit weekend was het weer een drukte van belang voor ons als duivenliefhebber maar dus ook voor onze duiven. Er stonden 2 vluchten op het programma: Nationaal Orleans (na jaren weer van stal gehaald) met de oude duiven(ca. 590km) en Quievrain (271km) voor de jonge duiven. Dit was gelijktijdig de finale vlucht van de Ringenrace 2026 (zie voor de winnaars de bovenstaande button). De duiven konden in beide gevallen tijdig worden gelost (7.30 uur - oud en 8.20 uur jong) om zo alsnog de ergste hitte in met name Frankrijk voor te zijn. Uiteindelijk verliepen de concoursen redelijk tot goed al hadden de oude duiven wat moeite om op koers te komen. Maar dit ging uiteindelijk prima. Dus een goede beslissing van de lossingsverantwoordelijken. Dat mag ook wel eens gezegd worden want meestal krijgen ze de wind van voren. 

Dit weekend was het voor de meeste duivenliefhebbers een wat rustiger weekend althans voor diegenen, en dat zijn toch de meesten in onze vereniging, die niet aan de overnachtvluchten deelnemen want daar stonden er 2 van op het programma namelijk nationaal Bergerac (ca. 930km) en Castres-Payrin-Augmo. Deze laatste is een nieuwe losplaats ook mede in kader van de nog steeds woedende bosbranden in Frankrijk en kwam in de plaats van Narbonne.  Payrin-Augmontel is hier eigenlijk de gemeente vallend onder het arrondissement Castres. Frankrijk kent wat dat betreft een andere indeling van dorpen, provincies en rol van de overheid.

Dit weekend was het gezien de hoge temperaturen van de afgelopen dagen en zelfs weken weer een verademing dat het wat koeler was. Niet alleen voor ons maar ook voor onze duiven. Er stond namelijk weer een nationale vlucht vanuit Issoudun (liggend tussen Bourges en Chateauroux) op het programma met een afstand van ca. 675km. De hele dag stond er een NW-wind zodat er niet al te hoge snelheden werden verwacht. Toch was de snelheid van de eerst aankomende nationale duiven (deelname ruim 21.000 stuks) toch nog ruim 70km/uur. Hou dat maar eens 9 of 10 uur vol. Om 7.30 uur gingen de manden open en konden de duiven aan hun thuisreis beginnen.

Dit weekend was er 1 van wikken en wegen en wel om de geldende weersomstandigheden. Wanneer niet helemaal zeker is wel kant het op gaat met het weer, mede gezien de temperatuur, is het altijd moeilijk om een besluit te nemen. Zo waren dit weekend de meningen en hierdoor ook de besluiten om wel of niet te lossen niet eenduidig. Bij verwachte hoge temperaturen treed dan ook altijd het hitteprotocol in werking wat o.a. inhoudt: minder duiven in de mand en vaker drinkpauzes inlassen. Het lijkt het voetbal wel met de hydration breaks.

Nadat u vorige week het verhaaltje over het verloop van de vluchten heb moeten missen wegens afgelasting van alle vluchten wegens kode rood, volgt nu weer een reportage. Omdat er 3 vluchten gepland waren, en zelfs nog  internationaal Barcelona, gaan we snel van start. Wegens het grote aantal vluchten zal ik proberen het verhaal enigszins beperkt proberen te houden. 

Op deze tropische zaterdag met temperaturen boven de 30 graden leek het nog een hele opgave te worden voor onze gevleugelde vrienden. Toch waren er maatregelen getroffen om onze duiven zoveel mogelijk tegen deze weersomstandigheden te beschermen. Ten eerste had het afdelingsbestuur (afdeling Oost) besloten om de geplande dagfondvlucht vanuit Vierzon af te lasten en ten tweede had datzelfde bestuur besloten om de vitessevlucht (de laatste dit seizoen voor de oude duiven) verder in te korten naar een afstand van onder de 200km. Dit betekende dat er afgelopen week alleen op vrijdagavond ingekorfd hoefde te worden voor Duffel (ca. 180km). Hier werden in onze vereniging nog 202 duiven voor bij elkaar gebracht. In de kring waren dit er 1849 en in de regio (tegenwoordig vlieggebied) 3840 stuks. Uiteindelijk kon er om 8.30 uur gelost worden wegens aanwezige inversie die nog moest worden opgelost. Dit gebeurde weer in goed onderling overleg tussen de lossingscommissie en het IWB (Instituut Wedvlucht Begeleiding). 

Dit keer stond de enige echte klassieker voor voor de postduivensport op het programma namelijk St. Vincent gelegen in Zuid-Frankrijk. Al voor de Tweede Wereldoorlog werd deze klassieker georganiseerd. Al was de deelname landelijk gezien veel lager (ruim 8700 duiven) toch blijft een overwinning of een vroege duif op deze vlucht toch altijd nog heroïsch en geeft je 'levenslange' roem. Al deden er slechts 2 leden van onze vereniging mee toch blijft het een vlucht die iedere duivenliefhebber blijft aanspreken. De ruim 8700 duiven die voor Nederland deelnamen werden op vrijdagmorgen om 11 uur gelost om de voor onze regio ruim 1100 km te overbruggen. Landelijk kwamen de eerste duiven al net na middernacht aan en dat bleef zo tot een uurtje of 3 doorgaan. Wellicht dat er toen al veel liefhebbers wakker waren en op hun post stonden en met een scheef oog de voetbalwedstrijd USA tegen Paraguay volgden in de hoop dat ze tussendoor het gepiep van het elektronisch constateersysteem zouden horen waarmee werd aangegeven dat er een duif was binnengelopen. 

Dit weekend, lees zaterdag 6 juni, stond er v.w.b. de duivensport veel op de agenda: maar liefst voor 3 vluchten kon er worden ingekorfd. Dit waren achtereenvolgens de eerste overnachtvlucht vanaf Perigueux (895km) welke losging op vrijdagmiddag om 14.00 uur. De tweede eendagsfondvlucht vanaf Vierzon (ca. 645km) los op zaterdag 7.10 uur en de derde en laatste vlucht was een ingekorte versie en wel vanaf Duffel (ca. 180km) welke om 7.15 uur op zaterdagmorgen werd gelost. Gezien de wat moeilijker omstandigheden voor onze duiven de laatste weken slaakte menigeen een zucht van verlichting toen, ten eerste, alle duiven gelost waren maar ook omdat de duiven nu grotendeels de wind mee hadden al waren er onderweg nog wel een paar buitjes te trosteren. Omdat er van 3 vluchten verslag gedaan moet worden beginnen we snel met het feiten relaas van de genoemde drie vluchten. 

Laat ik maar gelijk beginnen met de titel van deze reportage te verklaren. Degene die de reportages volgt weet het wellicht al maar het is toch een ongekende prestatie van ons lid Ruth Schreurs die onder diverse weersomstandigheden nu driemaal achtereen een 1e prijs scoort. Dit hoort echt thuis in de categorie: NADOEN (inderdaad met hoofdletters). De deelname aan de vlucht van afgelopen zaterdag (30 mei) was al behoorlijk geslonken na vorige week: 151 duiven waren er nog ingekorfd. Enkele liefhebbers hadden besloten helemaal geen duiven mee te doen om deze wat extra rust te gunnen. De losplaats was dit keer vanuit Chalons en Champagne (ca. 405km) in Frankrijk. Er kon niet al te vroeg worden gelost wegens een gebied met onweersbuien in België. Uiteindelijk vond de lossing om 11.45 uur plaats. De terugreis werd nog een hele uitdaging waarbij dus, zoals gezegd, Ruth Schreurs zijn derde overwinning op rij binnenhaalde. Na 2 Teletekstnoteringen nu ook weer een vroege prijs in groter verband: 4e kring, 5e regio en een 16e in het gehele vlieggebied West tegen 2253 duiven. Zijn tweejarige duivin de 4-006 werd om 17.04.38 uur geklokt (snelheid: 1275m/m = ca. 76km/uur) net voor de eerste duif van Jaap Hein van Putten die zijn jaarling duivin de 5-779 om 17.04.58 uur klokte. Ruth legt ook beslag op plek 3 met zijn eerstgetekende de jaarling duivin 5-962 die ook bovenaan staat in het duifkampioenschap snelheid. Sommige duiven zijn er altijd wat voor weersomstandigheden er ook gelden. Plek 2 is dus voor Jaap Hein en dan vervolgen we met de rest na de top-3 namelijk op plek 4 en 7 Wim van Ommen die er ook altijd bij zit en ook koploper is in het kampioenschap. Dan op de plaatsen: 5, 8,9, 10 en ook 11 voor de vader/schoonzoon combinatie Ten Hove/Van Asselt dus maar liefst 4 noteringen binnen de top 10. En dan te bedenken dat ze problemen hadden met de elektronische klok waardoor hij bij de overbuurman (Wim van Ommen) moest gaan klokken dus het was een rennen over en weer om de duiven te kunnen constateren dus eigenlijk hadden ze nog “looptijd” moeten hebben wegens de vertraging die dit opleverde. Ondanks alles hebben ze toch nog een prima prestatie neergezet. Dan hebben we nog 1 plek over voor de man die we steeds vaker in de top-10 terugzien en dat is Johan van Oene op plek 6. Ook hij doet prima mee. Dan gaan we naar de liefhebber met het hoogste prijspercentage en dat is dit keer Johan Grootkarzijn jr. onze secretaris met 4 duiven mee speelt hij er 3 op de uitslag dus een prijspercentage van maar liefst 75%. Het concours sloot om 21.08 uur (!) bij de 5e duif van Johan van Oene die nog een snelheid maakt van 717m/m(=ca. 37km/uur). Dit betreft een gemiddelde snelheid maar we gaan er van uit dat de duiven die later komen door allerlei omwegen ook veel meer afstand afleggen dat je tegenwoordig al goed volgen met de ‘live-chipringen’ die onze gevleugelde vrienden onderweg live volgen. Laatst was er een duif die in Friesland moest zijn voor een vluchtje van 263km maar die maakte er 700km van! Kun je nagaan: de meeste duiven volgen niet de rechte lijn vanuit de losplaats naar het hok maar doen het toch vaak om een andere manier. Oorzaak? Zeg het maar. Dit kan ook betekenen dat een duif die in het begin een lagere snelheid heeft maar toch meer de ‘rechte lijn’ naar het hok neemt toch eerder thuis is. Het is dus eigenlijk meer een kwestie van oriëntatie dan van snelheid maar een combinatie van beide ja dat zijn vaak de beste duiven.  Uiteindelijk lukte het 4 liefhebbers niet van de 17 deelnemers om op de uitslag te geraken. Dit geeft toch weer dat het geen gemakkelijke opgave was voor onze duiven.Bij het klokken afslaan om 22.00 uur waren er nog wel een aantal duiven niet terug op de hokken maar velen zijn, blijkens de meldingen op onze verenigingsapp toch teruggekeerd. Gelukkig maar.

Wat een prachtig duivenweekend had moeten worden, en gelukkig was dat voor een aantal van onze leden ook zo, gaat achteraf toch in de boeken als niet het allerleukste weekend die je als duivenmelker kunt bedenken. Ondanks de warmte was het toch zo dat er tijdig gelost kon worden (beide vluchten Cambrai(315km) en Chateaudun (580km) om 7 uur) zodat de duiven in de relatieve koelte huiswaarts zouden kunnen keren.  Dit gold zeker voor de eerst aankomende duiven al was rond de middag de temperatuur al aanzienlijk opgelopen. Wanneer de duiven dan al goed op koers liggen hoeft dit geen probleem te zijn. Ook mede gezien de snelheden van de kopduiven (boven de 90km/uur) deed vermoeden dat het wellicht niet een makkelijke maar wel vluchten met een goed verloop zouden worden. Dat is anders wanneer de eerste duiven met een snelheid van rond de 60km/uur aankomen want dan weet je zeker dat het een 'taaie' wordt. Maar ja: wat zullen wij van deze dingen zeggen.....". Wie het weet mag het zeggen maar het verliep iets anders. Of het nu de windrichting was die de duiven richting zee dreef, het Sahara-zand of iets anders: zeg het maar. Persoonlijk dacht ik dat van Cambrai mijn systeem het had laten afweten want na een bruiloft met overnachting gehad te hebben was ik rond 13.00 uur thuis en zag 3 duiven geconstateerd staan! Dit kon volgens mij nooit met 26 duiven mee en 2,5 uur na de eerste melding die ook ik van onze eigen vereniging op de app binnenkreeg. Maar helaas: het tegendeel was waar: het systeem werkte maar er waren echt maar 3 duiven terug!.

In het laatste weekend van het seizoen 2024 stonden er nog 2 vluchten gepland en wel vanaf Arcis-sur-Aube (ca. 455km) voor de jonge duiven en Laon (ca. 355km) voor de natour (jong en oud).  De duiven konden vanaf beide locaties, ondanks wat laaghangende bewolking, toch vrij vlot gelost worden en wel om : 9.15 uur (jong) en 9.45 uur (natour). Door een ZO wind gedreven kwam de eerste melding in de afdeling al redelijk vroeg maar bleef het daarna lang stil. Zo ook bij onze leden totdat er ineens een melding op Compuclub verscheen van een duif geklokt in Oosterwolde bij Kolkman P2F om 13.58.55 uur met een snelheid van 1409m/m. Ondanks dat er een kolonne vrachtwagens luid toeterend en claxonnerend langs kwam van de jaarlijkse rondrit met de beperkte medemens. Na de melding te hebben ingevoerd bleek dit een scherpe tijd te zijn. De melding bleef op nummer 2 staan van geheel afdeling 8 en 1e van de regio evenals de kring. De voorsprong bedroeg maar liefst 13 minuten op nummer 2 (van de regio en kring). De duif die dit presteerde op de laatste natour vlucht was de 2023-010 ( de 'TEN') van (Gertie) Kolkman Pigeons2Fly. In de vereniging had ze een nog grotere voorsprong op nr. 2 van maar liefst 22 minuten op een duif van Jaap Hein van Putten. Hierbij zouden we, zoals vorige week al uitgebreid omschreven, bijna vergeten hoe spannend het is v.w.b. de strijd om het kampioenschap snelheid tussen Jaap Hein en Wim van Ommen (nog 93 punten in het voordeel van Jaap Hein). Dus laten we snel de top 10 gaan benoemen: op 1 en 7 Gertie Kolkman P2F, 3, 4, 5 en 10, dus met 4 duiven van de 10 die hij mee had bij de eerste 10, Jaap Hein van Putten die hier dus zijn voorsprong weer kon uitbreiden want Wim van Ommen vinden we, wel in de slipstream, op de plaatsen 5 en 9. De laatste jonge duivenvlucht zal dus uitsluitsel moeten brengen. Er resteren nog 2 plekken in de top 10 en die zijn voor Johan van Oene op plek 6 en Jan van de Streek op plek 8. Het concours sloot bij de 10e duif van Kolkman P2F om 14.47 uur met een snelheid van 1181 m/m. Hoogste prijspercentage was voor Jan Schreurs die 1 duif meehad en deze stond op plaats 20 van de uitslag. Dus een 100% score! Tevens werd deze duif (de 2022-185) duifkampioen natour. 

Het leek deze keer een kopie van vorige week: (een) Jan (toen Schreurs) als winnaar van de natourvlucht en Gertie Kolkman met de jonge duiven. Ook dit weekend was het een andere Jan (van de Streek) met de natour en Gertie Kolkman met de jongen de bovenste besten!

Ook op de eenhoksraces laat onze vereniging zich niet onbetuigd. Er zijn deelnames aan 2 eenhoksraces namelijk in Slowakije (Tatry Derby) en In Bulgarije (Sunny Beach). In Slowakije werden we 10e in een loodzware 3e race (235km) waar ruim een dag na lossing nu 338 duiven zijn teruggekeerd van de 835 ingekorfde duiven.  2 van de nog in de race zijnde duiven van PV de Pelikaan zijn teruggekeerd. Waarbij de 317 welke dus de 10e stek pakte op dit moment 4e duifkampioen staat. Nog even volhouden!

Opnieuw waren er dit weekend sprake van een zogenaamde 'dubbelvlucht'. Een jonge duivenvlucht, geldend als zogenaamde Grand Prix vlucht wat zeer toepasselijk was met de Formule 1 op Zandvoort, en de derde natourvlucht. De losplaatsen waren dit keer, want dit wijzigt nog wel eens op het laatste moment, Courtisols (ca. 400km) voor de jonge duiven en Bierges (ca. 210km) voor de natour (oud en jong). Op beide locaties konden de manden om 8 uur worden geopend en konden de duiven de thuisreis aanvaarden. Gedreven door een steeds meer aanwakkerende zuiden tot zuidoosten wind werden met name door de eerstaankomende duiven hoge snelheden bereikt met aanzienlijke verschillen op de rest van, laten we het noemen, het peloton.  

Met nog 176 duiven in de race was de kans groot dat de deelnemers die nog 1 of meerdere duiven in de race hadden een prijs zouden winnen. Uit de prijzenpot van in totaal € 3.350,- zijn 52 prijzen verdeeld tussen de € 25 en € 500.

We zijn inmiddels in de laatste 4 weekenden beland van dit seizoen. Dit betekent nog 4 zaterdagen met 2 vluchten zowel voor jong als de natour. Deze keer (17 augustus) betrof het de 2e natourvlucht vanuit het Belgische Geel (ca. 155km) en voor de jonge duiven de 4e officiele vlucht vanuit Roye (ca.375km). De lossingen konden met enige vertraging plaatsvinden om 9.55uur (en niet om de geplande tijd van 10 uur wegens het voortijdig openen van een deur van de vrachtauto) voor de natour en om 10.30 uur voor de jonge duiven. Met een kalme NO wind die wat variabel was konden de duiven de thuisreis aanvaarden. Voor de natour stond de traditionele 'varkensvlucht' op het programma. De liefhebber die als eerste een gezette duif had gedraaid wint de inleg en dit keer was dit Jan van de Streek met zijn eerstgetekende de 2022-253 die ook een 1e vloog van de hele vereniging. Jan en broer Gait kunnen voor de winter lekker aan de varkensbout. Gefeliciteerd!

Afgelopen zaterdag (10 augustus) was wellicht het drukste weekend v.w.b. het aantal vluchten namelijk 3 stuks: de 1e natourvlucht vanaf Luyksgestel (ca. 135km), een jonge duivenvlucht vanaf Chimay(ca. 290km) en de laatste eendaagse fondvlucht (tevens nationaal) vanaf Issoudun (ca. 670km). Dus voor elk wat wils. De duiven konden vanaf alle genoemde locaties tijdig gelost worden  respectievelijk: 9.35 uur/ 8.30 uur/ 8.15 uur. Door de overwegend ZW wind, behalve het eerste gedeelte voor de vlucht vanuit Issoudun waar de duiven een oostenwind dienden te trotseren, waren de snelheden, ondanks de oplopende temperaturen, aanzienlijk nl. rond de 90km/uur en zelf daarboven. Vanaf Issoudun waren de snelheden wat lager (80 km/uur aflopend naar 70km/uur) en het verloop wat trager (ca. 1,5 uur).

Afgelopen zaterdag (3 augustus) was er weer eens een vlucht op zaterdag zou je bijna zeggen. Want de laatste weken hadden we veelvuldig te maken met uitstel en afstel van de vluchten die gepland waren. 

Na een valse start met de jonge duiven (1x uitgesteld tot zondag en 1x afgelast) was het nu dan eindelijk zover: de jonge duiven konden los. Dit gebeurde vanaf een nieuwe locatie namelijk Luyksgestel gelegen in Noord-Brabant op de grens van Nederland en België. Het leek in eerste instantie (weer) niet goed uit te pakken wegens laaghangende bewolking en her en der regenbuien. Maar dit loste snel genoeg op om alsnog om 8.55uur de duiven in vrijheid te stellen waaronder de 374 duiven van onze vereniging. Dit was gelijk de eerste vlucht in het kader van de Ringenrace 2024 (zie verder de informatie op deze site). Om 10.35.52 uur werd de eerste en winnende duif geklokt. De 24-115 van (Gertie) Kolkman Pigeons2 Fly (wat een mooi verjaardagskado was voor onze voorzitter die op 26 juli jl. 60 jaar mocht worden). De afstand bedroeg ruim 139km naar zijn hok in Oosterwolde. De winnende snelheid werd hierdoor 1.382m/m (bijna 84km/uur). Toch duurde het even voordat de 'duiven-trein' op gang kwam en de duiven elkaar wat sneller opvolgden.

Dit weekend stonden er oorspronkelijk 3 vluchten gepland: de laatste vitessevlucht (oud) vanaf Chimay(ca. 290km), een dagfondvlucht vanuit Issoudun (ca. 675km) en de eerste jonge duivenvlucht vanaf Boxtel(ca. 100km).

In dit meer herfstig dan zomers aandoende weekend was het wat betreft de vluchten een rustig weekend. Althans voor diegenen die niet meededen aan de overnachtvluchten (Barcelona en Cahors) en ook geen jonge duiven meegaven met de africhting vanaf Wijk bij Duurstede (ca. 70km). Daarnaast stond de laatste midfondvlucht van dit seizoen alweer op het programma. De eerste discipline dit jaar welke afgesloten wordt met de bijbehorende kampioenen (zie eindstand Midfond onder 'Kampioenschappen'). 

Afgelopen weekend was in tegenstelling tot vorige week, uitgestelde vlucht op zondag welke niet meetelt voor de kampioenschappen in onze vereniging, een druk bezet weekend met maar liefst 3 vluchten op het programma: de 'overnacht-vlucht' vanuit Perigueux (kleine 900km) met ochtendlossing( 8 uur). Hier keerden de eerste duiven 's avonds al terug  op de hokken waarvan 5 van liefhebbers van onze eigen vereniging. Een geweldige prestatie van onze gevleugelde vrienden om in ruim 13 uur een afstand van 900km te overbruggen. Jan van de Streek werd hier glorieus winnaar door om 21.17 uur met een snelheid van 1119m/m (ca. 66km/uur) zijn eerste duif te klokken. Kees Morren legde beslag op de 2e stek en Gebr. Van Deutekom behaalde het brons. Deze 3 duiven tezamen met nog 2 duiven van laatst genoemde combinatie presteerden het om op de dag van lossing het thuishok te bereiken (5e duif werd geklokt om 22.16 uur). Het concours liep door tot de volgende morgen 10.20 uur met de 7e duif van Kees Morren. Die hiermee tevens het hoogste prijspercentage behaalde (7 van de 16 = ruim 43%).

Na een week waar het soms meer op herfst leek dan op zomerweer hadden we voor het eerst te maken met een zogenaamde ´dubbelvlucht´ namelijk 2 vluchten in 1 weekend(lees: zaterdag). Voor sommigen zouden dit er zelfs 3 kunnen zijn maar de nationale klassieker vanaf St. Vincent werd 1 dag uitgesteld wegens de mindere weersomstandigheden in Zuid Frankrijk op de vrijdag. Tevens hadden we ons verenigingsgebouw op vrijdag- en zaterdagavond opengesteld voor belangstellenden om eens de komen kijken hoe de duivensport nu precies in elkaar steekt. We mochten toch nog zo'n 8 belangstellenden welkom heten, zowel dames als heren, die wel iets meer wilden weten over het houden van postduiven en het meedoen aan de wedvluchten. Met een hapje en een drankje was het toch weer een gezellig vertoeven in ons verenigingsgebouw en dit alles mede in het kader van ons 90-jarig bestaan.

Vandaag (zaterdag 8 juni ) stond er een midfondvlucht op het programma namelijk vanaf de losplaats Sourdun (ca. 470km). Gelukkig konden dit keer de manden tijdig worden geopend  en wel om 7.35 uur.  De 289 deelnemende duiven van onze vereniging gingen met een zwakke ZW-wind vanuit noord Frankrijk richting Nederland. Hierdoor werden er nog redelijk hoge snelheden behaald. Dit keer was het Henk Steenbergen die met een dubbelslag (1e en 2e prijs) goud en zilver voor zich opeiste. Henk is even 'weggeweest' uit de top-10 maar is nu weer volledig terug. Hij maakt het dus dubbel en dwars weer goed. Zijn eerste 2 duiven zitten slechts 4 seconden uit elkaar en het zijn tevens zijn 1e en 2e getekende. Met 20 duiven mee heeft hij op plaats 2 alle punten voor het kampioenschap al binnen. Zijn eerste duif maakt een winnende snelheid van 1502m/m (= 90km/uur). Deze 2 duiven komen als enige boven de 1500m/m grens. Henk wordt op de hielen, of moeten we vleugels zeggen, gezeten door Jan van de Streek die beslag legt op de plaatsen: 3, 4 en 10. Hij is tevens de liefhebber met het hoogste prijspercentage namelijk met 17 van de 28 op de uitslag (=60,7%). Op plaats 5 vinden we de fondman Kees Morren die ook op de eerste overnachtvlucht vanaf Ruffec goed meedoet met een 2e plaats. Gebroeders Van Deutekom moet Kees voor zich dulden maar dan nog zet hij goede resultaten neer dit weekend. Plaats 6 en 9 zijn voor de koploper in de competitie Jaap Hein van Putten (ook met zijn 1e en 2e getekende; ken je duiven !!). Plaats 7 is voor Kolkman Pigeons2Fly en opnieuw lukt het Berry van Weeghel deze week een top-10 notering te claimen namelijk plaats 8. Hij doet het goed op de korte en midden afstanden. Het concours sluit om 13.18 uur bij een duif van Gerrit Bos met een snelheid van 1369m/m.

Opnieuw werd het geduld van de duivenliefhebber op de proef gesteld voordat de duiven in vrijheid konden worden gesteld. Het verschil met vorige week was dan wel dat de afstand bleef zoals deze oorspronkelijk bedoeld was (ca. 400km) terwijl de afstand vorige week werd verlaagd naar ruim 200km. Uiteindelijk werden om 15.00 uur de manden in het poëtisch genaamde Chalons en Champagne (Frankrijk) geopend en konden de 374 duiven van onze vereniging, tezamen met nog 12.000 duiven van geheel afdeling 8, de thuisreis richting Oosterwolde, Oldebroek en Elburg gaan aanvaarden. Ondanks dat er sprake was van grotendeels wind mee waren het toch de onvermijdelijke buien die wat roet in het eten gooide. 

Of de vlucht vanaf Soissons voor de 2e keer doorgang kon vinden werd vooraf al betwijfeld wegens de gestelde weersverwachtingen voor afgelopen zaterdag 18 mei. Uiteindelijk bleek dit ook bewaarheid te worden want er werd al vlot besloten om een kleine 200km terug te rijden naar Biergies (ca. 210km) in de hoop en verwachting dat daar later op de dag alsnog gelost kon worden. Dit bleek na enige twijfel te lukken en uiteindelijk werden de ruim 16.000 duiven van afdeling 8 om 15.00 uur in vrijheid gesteld. Dat ze ondanks de zorgvuldig voorbereide lossing alsnog in buien terecht kwamen was jammer maar toch bereikten de meeste duiven, al dan niet met een nat verenpak, de thuishaven. Dit keer was het de eerstgetekende de 117 van onze oudste liefhebber die enkele weken geleden nog 2e Grootmeester in de gehele afdeling werd die met de eer ging strijken: Johan Grootkarzijn Sr.!! Geen eendagsvlieg dus en ook: zo mooi kan duivensport zijn. Het is niet gekoppeld aan een bepaalde leeftijd dat je nog goed kunt presteren. Prachtig toch. En dat niet alleen: Johan presteert het met zijn 117 (Hengsteboer x Gerrit van t Hof) om een 1e in de kring en een 3e op Teletekst te vliegen van respectievelijk: 3210 en 8716 duiven. Hier geldt zeker: NADOEN!!

Deze zaterdag (11 mei) stond de eerste midfondvlucht vanuit Soisson (ca. 380km) op het programma. Er kon tijdig worden gelost (om 8.30 uur) dankzij de goede weersomstandigheden. Met een NO wind, oplopende temperaturen en een aanzienlijk grotere afstand dan vorige week maakte het geheel compleet waardoor de duiven de terugkeer zeker niet cadeau kregen. Dit betekende dan ook dat het concours vrij lang openstond (ruim een uur). Ook de duiven moesten dus wennen aan de gewijzigde omstandigheden.

Op Dodenherdenking 2024 (4 mei) stonden de duiven in Chimay (ca. 290km) dit i.t.t. eerdere berichten. Er werd uiteindelijk in Chimay gelost (om 8.15 uur) omdat lossen in Mettet (ca. 230km) niet mogelijk bleek dit vanwege onvoldoende ruimte om 5 vrachtauto's met duiven te kunnen plaatsen.

Op Koningsdag (27-4) was het in eerste instantie even wachten op de juiste weersomstandigheden om te lossen wegens een regenfrontje wat van zuid naar noord trok. Maar om 10.50 uur konden de manden worden geopend in Bierges (ca. 210km) en gingen bijna 25.000 duiven het luchtruim in. Dit was ook de eerste gezamenlijke afdelingslossing van dit seizoen.  

Afgelopen zaterdag 20 april stonden de duiven (met 473 vanuit onze vereniging) een pittige opgave te wachten. Nadat de vorige 2 edities met wind in de 'rug'(lees: vleugels) kon worden afgelegd was het deze keer net andersom. Een gure noord tot noord-westen wind en een temperatuur van ca. 10 graden moest door de deelnemende duiven vanuit het Belgische Heusden-Zolder (ca. 160km) vanaf 9 uur (lostijd) worden getrotseerd. Dit resulteerde in lagere snelheden dan we de afgelopen 2 weken gewend waren. Ondanks de tegenwind was de snelheid van de eerst aankomende duif nog altijd ruim 72km/uur. Ik geef het je te doen! Dit keer was het voor de 2e keer (van 3 vluchten!) opnieuw Henk Steenbergen met zijn 2021-371 die de rest van het konvooi wist te verslaan. Aankomsttijd: 11.11.34 uur snelheid: 1219 m/m. Dit was een mooi cadeau voor zijn verjaardag. Gefeliciteerd Henk. Maar daar bleef het niet bij: ook de 3e plek werd door hem opgeëist. Tevens heeft Henk, ex aequo met Wim van Ommen dit keer, het hoogste prijspercentage. Beiden namelijk 66,6%. Henk 8 vd 12 en Wim 18 vd 27. Klasse.

Als tweede vlucht voor onze vereniging voor dit nieuwe seizoen stond Boxtel op het programma. Gelost om 9 uur en met medewerking van een redelijke ZW-wind kwamen de eerste duiven met een hoge gemiddelde snelheid huiswaarts (ruim 100km/uur).